Het team heeft voor het seizoen 2009 - 2010 een doelstelling geformuleerd. Daar hebben ze met onze sportpsycholoog Elleke over gesproken. Elleke heeft hen erop gewezen wat het inhoudt als je een doelstelling formuleert, zoals die nu is geformuleerd. Als je volleybal op één in je leven zet, als je alles moet laten om volleybal één heel jaar op één te houden. Als het één jaar lang het allerbelangrijkste is. Wat dat betekent voor een relatie, voor de school, voor feestjes, voor verjaardagen, voor de familie. Welke impact dat heeft op je dagelijkse leven. dat er dan zoveel 'niet kan' en zoveel 'wel moet.' 

Maar het team heeft erover nagedacht, heeft er goed over nagedacht. En het zijn allemaal intelligente vrouwen" zegt Jan. Ze weten welke inspanningsverplichting er van hen verwacht wordt. Ze weten dat Elleke hen in dit hele proces prima zal begeleiden. Dat er terugkoppeling zal zijn. Van de doelstelling en de prestatie. Ze weten dat sommigen zeven keer in de week zullen moeten trainen, anderen met meer ervaring minder. LANDSKAMPIOEN worden en de BEKER winnen! is de uitgesproken 'target' voor volgend seizoen. En dat is niet niks.

Maar we hebben ook een fantastisch team bij elkaar. Echt super. Ik ben heel erg tevreden over de prestaties. We hebben drie fantastische buitenlanders weten vast te leggen. En we hebben twee geweldige 'binnenlandse ' buitenlanders gehaald, Achterhoekers bedoel ik. En een aantal Twentse kanjers waar ik van alles en nog wat van verwacht. Deze gevoegd bij de bestaande routine en klasse van de gebleven speelsters moet er iets moois gaan gebeuren in Oldenzaal en Vondersweijde. We trainen op een kwalitatief bijzonder hoog niveau en de uitdaging voor mij zit erin om de jeugdige speelster dat stapje of die stappen omhoog te laten maken. 

Michaela Frankova, onze nieuwe libero is erg goed. Na vijf  minuten trainen wist ik al dat ik haar erbij wilde hebben. Een goede invulling van de libero positie is volgens mij net zo belangrijk als een goede invulling van de spelverdeelster positie. Spelverdeelster Maggie Griffin bleek ook een gouden greep te zijn. Ze is zo bevlogen! En Diane Copenhagen wilde ik er al bij toen ik haar amper voor Weert had zien spelen. Ze heeft zoveel energie! Neen ik kan me wel vinden in de doelstelling, ik heb hem niet bedacht, maar ik sta er wel voor de 100% achter. 

Ik lees bij de andere interviews welke problemen trainers / coaches op B - League en divisie niveau hebben om informatie over de tegenstanders te krijgen. Video opnames, websites, info uitwisseling etc. etc. Die problemen kennen wij niet. Bij ons is alle informatie beschikbaar via een server van Ortec waar iedere thuisploeg binnen 36 uur na de wedstrijd de video uploadt met de Data Volley gegevens. Dat is een geweldig hulpmiddel en als je de tijd erin kunt steken om te weten te komen wat je wilt weten blijft niets geheim. Je kunt downloaden wat en wanneer je het wilt. Geen aspect blijft geheim.

Neem als voorbeeld dat de afstemming tussen Maggie en Marlou (Sommer) niet goed loopt. Marlou is een perfectioniste pur sang, die wil dus weten of het aan Maggie of aan haarzelf ligt. In zo'n geval kan ik alle acties van die twee achter elkaar zetten, ze tot tienden van seconden vertragen, beelden stilzetten en bestuderen waar de oorzaak ligt. Alles is bekend, van iedereen. Dat is echt een luxe. Maar dat houdt ook in dat de tegenstander alles van ons weet, tenminste als zij zich de tijd nemen om de gegevens te bestuderen. Ik maak me ook niet zenuwachtig voor een wedstrijd. Zenuwen worden veroorzaakt door iets 'niet weten'.

 "Waar je dan soms mee geconfronteerd wordt zijn de foefjes, de slimmigheidjes, die op het laatst bedacht en ingestudeerd zijn. Daar hebben wij er ook wel een paar van in voorraad" Welke? "Neen, die bewaren we voor de competitie." Natuurlijk willen we spectaculair spelen, het publiek vermaken, maar als het puntje bij het paaltje komt wil ik maar één ding: "De bal  op de grond in de helft van de tegenstander en winnen. Daar draait alles om"

Trainen en coachen zijn twee erg verschillende fenomenen bij het volleybal. Je kunt een fantastisch trainer zijn, maar mindere coach. Je ziet het wel vaker dat de trainer niet coacht en de coach niet traint. En nogmaals komt Jan terug op zijn geringe inbreng terug als de wedstrijd eenmaal begonnen is. In de wedstrijden geef ik verantwoordelijkheden aan de dames. Het denkniveau van de speelsters is zo hoog dat je daar gewoon gebruik van moet maken. De spelverdeelster organiseert bijvoorbeeld de aanval, de middenblokkeerster het blok en de libero de servepass. Zij zetten de anderen neer. Ik moet me daar niet mee bemoeien. Eigenlijk streef ik naar ultieme zelfstandigheid (Zie opmerking Paul Hermsen m.b.t. organiseren). Als de wedstrijd bezig is moet het team bij wijze van spreken niet merken dat ik even een kop koffie ga drinken in het sportcafé van de Vondersweijde. Zo moet iedereen zijn taken kennen en deze uitvoeren.

Ontegenzeglijk is waar dat Jan Berendsen een absoluut oog heeft voor het herkennen van talent. Daar staat hij om bekend, dat wordt hem toegeroepen als hij eens een keer gewoon ergens op de tribune zit om een wedstrijd te zien. "Op zoek naar talent, Jan?" wordt er dan al snel gezegd. "Maar 'talent' is eigenlijk niet waar ik naar op zoek ben. Ik zoek lengte. Alles draait om lengte, immers volleybal is een gevecht tegen de zwaartekracht, dat door lengte kan worden bestreden. Volleyballen kan ik de jeugd leren, maar lengte niet"  Volgend seizoen moet er bij Heutink Pollux een dames team in de regiodivisie spelen. Met een team in de Dela league moeten we de jeugdopleiding professionaliseren, hetgeen zich in dat niveau moet uitten. Daar moeten we mee bezig, heeft de aandacht van de vereniging nodig.

Steeds als ik oefenmeesters moet beoordelen voor een VT 4 proeve van bekwaamheid zie ik trainers met veel meer oefenstof dan ik, veel uitgebreider. Ik houd het simpel, heb niet te veel oefenstof, we zoeken het in details, doen de oefening net iets anders, maar als het goed is, doen we het vaak. Herhaling is de kracht van de boodschap en ik wil tijdens de trainingen niet te veel tijd verloren laten gaan door zaken telkens uit te leggen." Standaard vraag ik ook na elke training aan speelsters "Heb je tips voor de trainer, voor de training" "Wat is er fout gegaan, wat kunnen we beter doen."Laat ze hun zegje er maar over zeggen. Op die manier denkt iedereen mee over hoe we het product volleybal kunnen vervolmaken?"      

Natuurlijk heb ik de beschikking over een heel begeleidingsteam, die mij van alles en nog wat uit de handen nemen c.q. die binnen het mechanisme van de machine zelf radertjes zijn om een top team draaiende te houden. 'Sigi (ass trainer / coach Siegfried Martina) is er altijd, moet er ook altijd zijn want anders is hij niet op de hoogte van het reilen en zeilen binnen de gehele groep en gaat er kostbare tijd verloren aan het elkaar informeren. Elleke (Tijman op Smeijers, sportpsycholoog) doet nu één mentale training per week, dat wordt er straks tijdens  de competitie één per maand, maar ze was er, en dat vindt ik wel klasse, in de voorbereiding ook bij de wedstrijden bij. De krachttraining hebben we geïntegreerd in de volleybaltraining, de dames hoeven in de hal alleen maar de gang over te steken. Dat is bij Eric Melchert tevens onze fysiotherapeut in prima handen. Chris Deursen, onze teammanager, regelt alles wat niet met volleybal te maken heeft en Jeanine (Martina) en Peter ( Hofstee) doen scouting en analyses. "Er blijft niet zo heel veel voor me over " zegt Jan met een ingehouden lachje.

Jan Berendsen is nooit in beeld geweest voor de functie van bondscoach voor het Oranje dames A team. Ondanks dat hij 'als kampioenenmaker' daar zeer zeker een nominatie voor verdiend zou hebben. "Ik heb geen internationale ervaring, omdat de internationale ervaring bij clubteams niet meetelt" zegt hij. "En je moet jezelf promoten en daar ben ik niet zo goed  in", gaat hij verder. "Het lijkt me erg mooi werk, op het allerhoogste niveau bezig zijn met de aller besten" maar ik heb er niet alles voor over. Als je Jan hoort praten over zijn bezoek aan de trainingen en wedstrijden in Montreux (internationaal volleybal toernooi met deelname van onder andere Brazilië en Italië) weet je dat hij een fan is van deze landen, hun coaches en de beste speelsters ervan. "Goede Nederlandse speelsters moeten in Italië  spelen, daar worden ze beter, elke week maximaal presteren, daar boeken ze progressie."

Mijn werk ligt nu bij Heutink Pollux, maar het had niet veel gescheeld of ik was na het vorig seizoen naar een club in Duitsland overgestapt. Een goed gesprek met Henk Fokke (van hoofdsponsor Heutink) en zijn visie op de toekomst  heeft me doen besluiten te blijven. Eigenlijk was ik snel overstag. Zoals eerder gezegd is onze ambitie landskampioen worden. Of dat dan ook zal resulteren in deelname aan een Europa Cup, om 'oude tijden' in de Vondersweijde te laten herleven, kan Jan niet zeggen. "Ik maak me geen zorgen over Europa. Wij voelen ons verantwoordelijk voor de titel" dat andere is aan anderen.

"De kracht van het team?" "We hebben de servepass goed op orde, daar draait veel, zo niet alles om. We trainen erop om op de serve geen serie punten tegen te krijgen. Want ze serveren steeds opnieuw en drie a vier punten tegen kan fataal zijn. We kunnen goed passen, spelen een snel spel, hebben een goed, snel midden en aanvallend en verdedigend ligt het dicht bij elkaar. De balans in het team is goed, de mentaliteit spreekt me aan en de persoonlijke kwaliteiten van iedereen zijn hoog. "Vroeger hadden we weleens buitenlanders die de hele dag MTV lagen of zaten te kijken en alleen voor een training in de benen kwamen of voor een uitstapje naar Parijs, Berlijn of zo. Met Mischa (Michaela), Maggie en Diane is dat anders. Die willen, hebben er alles voor over om te winnen, enfin dat heeft de lezer zelf kunnen zien in de deze week gepubliceerde interviews in Sportintwente.nl.

In de voorbereiding op het seizoen hebben we eigenlijk geen tegenstander gehad die ons beter heeft gemaakt. In het weekend van 3 oktober tegen VFB Suhl hebben we onze eerste wedstrijd verloren. Het is belangrijk dat je ook af en toe een keer verliest, daar leer je van, daar wordt je beter van. Ook al moet je altijd willen winnen. De tegenstanders waartegen we oefenden waren qua sterkte vorig jaar van ons niveau, nu hebben we maar een paar setjes afgestaan. Dat zegt wel iets over hoe sterk wij geworden zijn.

"Ik denk niet dat we ons als "Twentse volleybal liefhebbers" zorgen moeten maken over de volleybal jeugd in Twente. Onder andere Set-Up '65 in Ootmarsum en Apollo 8 in Borne hebben goede jeugd. Leiden goed op. Neen, dat komt in combinatie met onze Heutink Volleybalschool wel goed, ook in de toekomst."

Een anekdote? 34 jaar volleybal ervaring achter de rug, dan is er toch wel één anekdote? Zo serieus is volleybal toch ook weer niet, dat er niet één anekdote is?

"Okay de Europacup wedstrijd in Skopje. In de tijd dat de blauwhelmen van de UN er nog hielpen. En de Pollux speelsters er liepen te blauwbekken. Om een wedstrijd te mogen spelen moet het minimaal 12 graden in de sporthal zijn. Het was berekoud in Skopje, het vroor en de sporthal had meer kapotte dan hele ramen. Dus was het ook steenkoud binnen. Ik vroeg aan een jurylid, een official van de Europese bond, hoe dat nu ging nu het zo koud in de zaal was. We mochten immers niet spelen bij "om het vriespunt" temperatuur. "Hoezo koud?" zei hij en pakte een thermometer. Hij hield de duim op het kwik bolletje onderaan en je zag de temperatuur oplopen door de lichaamswarmte. Toen die op 15 graden stond liet hij hem aan mij zien. "15 graden is het hier" zei hij, "we kunnen spelen."  De wisselspelers stonden met jassen aan en in lange broek aan de kant. Bij elke time out werden de benen van de speelsters warm gewreven. Eric en ik verdomden het om ons te laten kennen, we gingen op de stoelen zitten zonder jassen en bleven klappertanden. Maar we wonnen wel met 3-0."

Jan en anderen van Heutink Pollux. Sportintwente.nl zal zeer zeker berichten of de ingeslagen  "road to ......" ook werkelijkheid wordt. Veel succes gewenst.

Heutink Pollux dames 1 bestaat uit de volgende speelsters: Maggie Griffin, spelverdeelster; Tess von Piekartz, spelverdeelster; Michaela Frankova, libero; Lonneke Sloetjes, diagonaal; Sanne Pots, diagonaal; Nathalie Reulink,  mid; Jeanine Stoeten, mid; Marlou Sommer, mid; Diane Copenhagen, passer/loper; Kirsten Oude Luttikhuis, passer/loper; Ilse Oude Luttikhuis, passer / loper; Kitty Sanders, passer / loper.

De staf bestaat uit: Jan Berendsen, trainer / coach; Siegfried Martina, trainer / coach; Eric Melchert, fysiotherapeut - krachttrainer; Chris Deursen, teammanager; Elleke Tijman op Smeijers, sportpsycholoog; Jeanine Martina, scout; Peter Hofstee, scout.

 (van Jeanine Martina was helaas geen foto beschikbaar)