Of het helemaal verdiend was valt natuurlijk te bezien, maar NEO heeft de eerste winstpartij van 2026 binnen. Na een aantal keren ongelukkig punten te hebben verspeeld (ONS Sneek, SVZW en AZSV) viel het kwartje nu eens de goede kant op en werd Max Brunninkhuis in de dying seconds de matchwinner.
Sterke fase DZC’68 Al na twee minuten ontstond de eerste gevaarlijke situatie voor de goal van Bob Peterman, die alles uit de kast moest halen om een te korte terugspeelbal te neutraliseren. DZC’68 schreeuwde om een strafschop, maar arbiter Postma gaf aan dat de bal gespeeld werd. Het duurde even voordat NEO gevaarlijk werd. Pascal van Bel gaf de voorzet, Stef Rompelaar kaatste en Max Brunninkhuis zag zijn inzet met moeite gekeerd door goalie Heering.
DZC’68 was in het eerste half uur de betere ploeg, combineerde makkelijker, had ook een veldoverwicht, maar kreeg weinig echte kansen. Een gevaarlijke kopkans bij de tweede paal en een te zachte kopbal van de dynamische aanvoerder Marijn de Kler waren de meest memorabele momenten.
Voorsprong Na een half uur kantelde de wedstrijd, eigenlijk uit het niets. Max Brunninkhuis speelde zichzelf uitstekend vrij op het middenveld en bediende Kevin van den Brug op de rechtervleugel. De voorzet van de vleugelspits was op maat en de instormende Pascal van Bel werkte vlekkeloos af, een prachtgoal: 1-0
Goal geeft vertrouwen
Na de goal kreeg NEO wat meer grip op de wedstrijd en na een mooie steekpass van Wout Bartelink scoorde Jasper Scholten al vlot bijna de 2-0, maar opnieuw een te zachte terugspeelbal kostte NEO vlak daarna bijna de kop. Thomas Kleinlugtebeld kon alleen op Peterman af, maar de routinier kwam tot opluchting van de NEO-defensie te struikelen. Stef Rompelaar schoot na een lange combinatie nog rakelings naast en na de mooiste aanval van DZC’68 kopte Kleinlugtebeld diagonaal in, maar de bal scheerde langs de goede kant van de paal. De 1-0 ruststand was derhalve wat geflatteerd op basis van de veldverhoudingen.
Kansen op vergroten voorsprong Het eerste gevaar na rust kwam via de snelle Devon Hendriksen. Na een stevig duel met Ephrem Aslan testte hij Peterman, maar die was op zijn post. NEO had rond minuut 55 de wedstrijd kunnen beslissen. De sterk spelende Pepijn ten Donkelaar bediende na een mooie rush Pascal van Bel, maar diens schot werd net geblokt. Na een verre inworp bediende dezelfde van Bel vlak daarna Jasper Scholten, die Heering naar de grond liet gang met een mooie schijnbeweging, maar helaas schoot de middenvelder naast. Ook de volgende kans was voor NEO en weer stond ten Donkelaar aan de basis. Hij bediende Ephrem Aslan die Heering fraai zag redden op zijn vlammende schot.
De ingevallen Wessel Bom was meteen daarna een paar keer dreigend en na zijn gekraakte schot kwam Jasper Scholten ineens oog in oog met Heering, die ten koste van een forse botsing kon redden. Vlak daarna werd Pascal van Bel op volle snelheid gelanceerd door zijn aanvoerder, maar Stan Booms wist een goal met een uiterste sliding te voorkomen.
Spanning tot het eind
Spannende slotfase Met Kyan Missant en Twan Weghorst nieuw in de ploeg leek NEO de voorsprong over de streep te kunnen trekken, maar in minuut 77 viel toch de gelijkmaker. Een hoge voorzet werd weggekopt door de ingevallen Bas Spenkelink, maar de bal werd keurig gecontroleerd door rechterverdediger Jesse Wortelboer die Peterman in de verre hoek verraste: 1-1. Weer leek NEO een voorsprong niet vast te kunnen houden, maar de ploeg ging met nieuw elan de strijd aan en dat werd in de allerlaatste minuut beloond. In een mêlee van spelers vond Max Brunninkhuis met links een gaatje naast Heering. 2-1 derhalve, een treffer die de supporters luidkeels bejubelden.
Eindelijk weer een driepunter, ondanks dat DZC’68 wellicht een gelijkspel verdiend had. Soms zit het tegen, soms zit het mee en het sierde NEO dat het keihard knokte en dat werd uiteindelijk beloond.
Behalve AZSV won de top 5 dit keer wel, en wat ook opvallend was dat van de laatste zeven ploegen er zes verloren. Een van die ploegen is Hoogland en dat is komende zondag om 14.00 de tegenstander op ’t Wooldrik.
Foto’s: Jaap Engelsman