Door: Rick Ardesch
Spelersprofiel:
Naam: Louis Vijfhuizen
Geboortedatum: 23-08-1995
Voetbalperiode (vanaf de senioren welke jaargangen en welke clubs) en je positie.
2012 – 2018: VV Den Ham
In 2012 maakte ik mijn debuut. Ik begon als linkshalf en heb daarna vooral als aanvallende middenvelder gespeeld.
2018 – 2019: DETO
Bij DETO heb ik verschillende posities gehad: middenvelder, rechtsback en spits.
2020 – 2024: VV Hoogeveen zondag
Bij Hoogeveen was er een bijzondere wisselwerking: spits of centraal achterin.
2024 – Heden: VV Den Ham
Terug bij Den Ham speel ik als aanvallende middenvelder of spits.
Wie was als speler jouw voorbeeld?
Rafael van de Vaart, en met name de periode toen hij bij Ajax speelde. Van hem had ik een poster op mijn slaapkamer hangen.
Had jij een specialiteit als speler?
Nee, heb geen specialiteit. Heb van alles een beetje denk ik. Bij aanvallen of voorzetten zorg ik, dat ik altijd in de zestien ben. Ik heb een goed gevoel voor positie, waardoor ik vaak op de juiste plek sta. Daarnaast kan ik mijn kopballen goed timen en kan met een steekpass spelers in scoringspositie brengen.
Waar ben je het meest trots op?
Familie en vrienden, die altijd komen kijken. Dat geeft altijd iets extra’s tijdens de wedstrijd, want je wilt alles geven. En na de wedstrijd, want zij zijn toch de degene waar je naartoe loopt. In het bijzonder mijn moeder die er thuis en uit altijd is.
Ben je ooit benaderd door een B.V.O.?
Heb twee jaar in de jeugd (D2 en D1) van de FC Twente/Heracles academie gespeeld.
Wat is jouw persoonlijke doelstelling dit seizoen en wat is die van Den Ham 1?
Handhaven met Den Ham in de eerste klasse. Dat is mijn doelstelling en die van de club.
Bij welke club heb jij je het meest ontwikkeld?
Bij VV Hoogeveen zondag heb ik mijn beste voetbaljaren gespeeld en mijn mooiste tijd als voetballer op een hoger niveau gehad. Ik heb echt in geweldige selecties gespeeld met hele goede voetballers. De eerste paar trainingen bij Hoogeveen was ik erg onder de indruk van het hoge niveau tijdens het positiespel. Je kwam daar niet makkelijk uit de rondo of het positiespel, als je eenmaal in het midden stond. En gaandeweg leer je inzichten en spelsituaties van trainers, maar ook van spelers en dat neem je zelf weer allemaal mee. Bij Hoogeveen moest ik uit nood een paar keer centraal achterin spelen. Door op een nieuwe positie te spelen, leer je het lezen en herkennen van bepaalde situaties. En omdat ik niet de snelste ben, probeer je ervoor te zorgen dat je positioneel goed staat en zo coachend de restverdediging goed neerzet.
Welke speler heeft jou het meest positief verrast bij Den Ham dit seizoen?
Tijn Marsman. Hij komt over uit de O19-1 en speelt als middenvelder. Een echte verbindingsspeler, die het spel kan maken. Hij is tactisch sterk, ziet precies waar de bal naartoe moet en heeft een prima pass in huis.
Wie was jouw moeilijkste tegenstander?
Dat was het duo Van den Meiracker en Afaker de spitsen van IJsselmeervogels. Eerder noemde ik dat verdedigend goed staan en coachen belangrijk is, maar tegen die twee ben je eigenlijk maar met één ding bezig: hoe houd ik ze van het scoren af? Ik kan je één ding vertellen: dat lukt je niet. Uit bij IJsselmeervogels verloren we dan ook met 7-1.
Wat is je mooiste herinnering?
Mijn eerste mooiste herinnering is het kampioenschap met Hoogeveen in 2022-2023, want dit was mijn eerste titel bij een seniorenelftal (Ik wilde sowieso een keer kampioen worden in de senioren). We speelden uit bij RKAVV uit Leidschendam en verloren in de laatste minuut met 0-1, maar door de tussenstanden wisten we dat Purmersteijn achterstond bij SJC. Daardoor waren we eigenlijk al zeker van het kampioenschap.
De tweede is het kampioenschap met VV Den Ham in 2024-2025, want kampioen worden in je eigen dorp is één van de mooiste momenten, die je kunt meemaken. Extra bijzonder was dat het gebeurde onder twee trainers uit Den Ham met Tim Nijzink (en met hem ook nog samen in het eerste van Den Ham gespeeld) en John Brakert, die mij eerder ook in de jeugd hadden getraind. Op de platte kar door Den Ham, het feest in de kantine en de dagen erna, zijn herinneringen voor altijd.
Wat doe je nu en wat zijn je ambities/wensen?
Mijn ambitie is om zo lang mogelijk op niveau in een eerste elftal te blijven voetballen. Als ik eenmaal gestopt ben, wil ik misschien mijn trainerspapieren halen en een jeugdelftal gaan trainen.
Welke amateur mag in deze column niet ontbreken en waarom niet?
Ik weet niet of hij al is geweest: Michel Kamphuis. Echt een leider, zowel binnen als buiten het veld. Dus misschien is het interessant om hem wat vragen te stellen over het aanvoerderschap?
Mooiste herinnering aan een trainer?
Dat zijn wel meer dan één herinnering over deze trainer, en dat kan er maar één zijn: Jurgen Kok. Ik weet nog een moment, dat mij altijd is bijgebleven, en dat was tijdens één van de levendige wedstrijdbesprekingen waar hij om bekend stond. Eind mei hoef je het niet meer te hebben over een puntje naar achteren of naar voren. Jurgen wist dat als geen ander en hij wist ons altijd wel te motiveren of te amuseren, het is maar hoe je het bekijkt. Je wist daardoor nooit precies waar hij die middag mee zou komen. Hij begon die bespreking met: “Ik heb altijd een cd’tje in mijn auto liggen, en als het mooi weer wordt en ik aan alles voel dat we deze wedstrijd vandaag kunnen winnen, zet ik dit nummer op. Het gaat zo: Ma-ma-ma, ma-ma-Maria-ma.” Het was altijd een genot om naar die wedstrijdbesprekingen te luisteren en ze blijven je bij. En als ik dit nummer hoor moet ik daar altijd aan denken. We wonnen die wedstrijd trouwens met 2-0.
Had jij een ritueel voor de wedstrijd en/of een bijnaam?
Mijn bijnaam is Vijf. Een specifiek ritueel voor de wedstrijd heb ik niet, maar ik pak mijn voetbaltas altijd een dag voor de wedstrijd in en controleer die, de volgende ochtend, nog een keer. Daarnaast eet ik voor elke thuiswedstrijd twee pistoletjes met een gebakken eitje. Ik kan wel zeggen, dat ik van de structuur ben.
Wat was je mooiste sportpark?
SJC in Noordwijk. Toen ik daar met Hoogeveen kwam was het nog in aanbouw, maar een jaar later zag het er echt goed uit. Kantine boven de kleedkamers, verschillende sportfaciliteiten en een hybride veld (een combinatie van kunstgras en natuurgras).
Wat was je mooiste goal?
De mooiste en belangrijkste goal was in mei 2018, uit tegen Vroomshoopse Boys in de nacompetitie. In de verlenging maakte ik de 1-2 met een volley, en we wonnen die wedstrijd met 1-3. Daardoor degradeerde Vroomshoop en gingen wij een ronde verder. Een betere uitslag van deze derby was er niet.
Waar moet een goede spits in jouw ogen aan voldoen?
Als spits moet je het team beter laten spelen, dus meevoetballen en kansen creëren voor je medespelers (natuurlijk ook voor jezelf). En als je dan voor de goal komt, kalm blijven en met de binnenkant afwerken.
Wat is jouw advies aan de talenten van nu?
Probeer zoveel mogelijk uit je voetbalcarrière te halen en ga die uitdaging aan, door toch de overstap te maken naar een club die hogerop speelt. Je kunt het beter geprobeerd hebben dan achteraf denken: wat als?
Heb je ergens spijt van?
Nee.
Wil je nog iets kwijt?
Nog een aantal dingen die ik kwijt wil. Het was leuk om even terug te kijken en stil te staan bij de verschillende momenten, die ik als voetballer heb meegemaakt. Bij de mooiste herinneringen heb ik gekozen voor twee kampioenschappen, want daar kan ik simpelweg niet omheen. Maar ook het handhaven met DETO in de Hoofdklasse blijft een mooie prestatie. Daarnaast het kampioensboek “Droomseizoen” dat Gerjo Stegeman heeft gemaakt van Hoogeveen. Dat is leuk voor later om nog eens doorheen te bladeren. En zal vast nog een aantal herinneringen vergeten zijn. En de onvergetelijke momenten die je meemaakt tijdens stapavonden en weekendjes weg. Die verhalen blijven altijd maar terugkomen, en er wordt nog steeds hard om gelachen. Maar goed, daar kan ik in deze column niet over uitweiden.