Door: Rick Ardesch
Spelersprofiel:
Naam: Tom ter Hogt
Geboortedatum: 23-05-1997
Voetbalperiode: 2016 – heden (senioren)
Wie was als speler jouw voorbeeld?
Vroeger was in het profvoetbal Ruud van Nistelrooy mijn voorbeeld. Dit door zijn sluwheid voor de goal en het altijd willen en kunnen scoren. Bij de amateurs keek ik op naar Stef Ottink. Dit omdat ik vanaf jongs af aan al met hem samen voetbalde op ons voetbalveld in onze wijk. Om hem op een gegeven moment te zien doorstromen naar HSC 1 en daar een vaste waarde te worden, was voor mij een bevestiging dat dit ook voor mij mogelijk was. Wat betreft speelstijl kun je ons totaal niet vergelijken, maar zijn drive en fitheid waren wel een voorbeeld. Nadien zaten we jaren naast elkaar in de kleedkamer.
Wat is jouw specialiteit als speler?
Een van mijn specialiteiten is , dat ik vaak koning van de kluts ben en dus van niets iets kan maken. Hiermee bedoel ik, dat ik in situaties de bal lijk te verliezen en soms onmogelijke acties maak. Maar dat ik met (geluk) de bal meekrijg, waardoor ik ineens gevaarlijk kan worden. Dus frummelgoals en dribbels vallen hieronder.
Waar ben je het meest trots op?
Een van de dingen waar ik het meest trots op ben, is mijn weerbaarheid. Ik heb meerdere grote blessures gehad en heb altijd geknokt om weer terug te komen op het voetbalveld en zo snel mogelijk mijn oude niveau weer te kunnen aantikken.
In mijn eerste seizoen als senior speelde ik veel als vaste spits bij HSC. Dit ging me goed af en had ik van tevoren niet direct verwacht. Zeven wedstrijden voor het einde brak ik mijn enkel en scheurde ik mijn enkelband af bij Magreb in Utrecht. Van deze operatie heb ik nog steeds een plaat en een aantal schroeven in mijn enkel zitten. Na een revalidatie van ongeveer een half jaar, stond ik weer op het veld.
In mijn derde seizoen bij de senioren scheurde ik in een doordeweekse oefenwedstrijd tegen Jong FC Twente mijn kruisband af. Alle basisspelers gingen trainen, maar ik mocht nog twintig minuten meedoen. Dit herinner ik mij als de dag van gisteren en het gebeurde in een duel met Mats Wieffer. Hij probeerde met een soort sliding de bal af te pakken en struikelde, waardoor hij precies op mijn standbeen viel. Ik voelde gelijk dat het mis was, maar het leek eerst toch mee te vallen. Na twee trainingen met de fysio van de club merkte ik, dat er te veel beweeglijkheid in mijn knie zat. Na een MRI bleek mijn kruisband afgescheurd te zijn. Dit kostte mij ongeveer een jaar revalidatie.
In het seizoen daarna had ik moeite om weer op mijn oude niveau te komen en dat ging niet zonder slag of stoot. Ik moest het dat seizoen vooral doen met invalbeurten. In het seizoen daarna, had ik weer een goede voorbereiding en stond ik in de eerste competitiewedstrijd weer in de basis. Toen ik een bal wilde afkappen, werd ik van achteren neergehaald en ook toen voelde ik een tik, maar in mijn andere knie. Na nog twintig minuten te hebben door gevoetbald, merkte ik na een kaats bij een inworp dat mijn knie weer veel beweeglijkheid had. Ik herkende dit van de vorige keer. Na een MRI bleek mijn kruisband in mijn andere knie afgescheurd te zijn.
Ook hier volgde weer een lange revalidatie van een jaar. Toen ik net weer op het veld stond voor een invalbeurt tegen Hollandia, scheurde ik mijn enkelband door een frustratieovertreding van de tegenpartij.
Al met al heb ik bij de senioren net zoveel gerevalideerd als gevoetbald, is mijn gevoel. Maar ik ben er trots op dat het nu allemaal weer lekker gaat en dat ik inmiddels ongeveer twee jaar blessurevrij ben. Dit heb ik zojuist gelijk even afgeklopt!
Je hebt bij meerdere clubs gespeeld. Wat was daarbij jouw motivatie om voor een club te kiezen?
Bij HSC stroomde ik door via de jeugd, dus dit was voor mij een logische en gedroomde stap. Naar SVZW ging ik om samen te spelen met mijn broer Bas en een vriend van mij, Bas Dreierink. Ook het twee keer trainen en het spelen op een iets lager niveau waren voor mijn gevoel toen een logische keuze.
De stap naar Bon Boys heb ik gemaakt om het plezier in het voetbal echt weer terug te vinden en lekker dicht bij huis te voetballen. Met deze keuze ben ik tot op de dag van vandaag nog erg blij.
Ben je ooit benaderd door een B.V.O.?
Er is in de jeugd wel wat interesse geweest, maar nee: ik ben nooit echt benaderd door een B.V.O. Ik denk zelf ook dat ik niet echt in dat plaatje pas, aangezien ik technisch niet de meest begaafde voetballer ben.
Hoeveel goals wil jij per seizoen scoren?
Maak je altijd een prognose per seizoen? Mijn doel ligt elk seizoen op zoveel mogelijk goals. Ik ben van mening, dat een prognose alleen maar druk met zich meebrengt en dat is niet iets waar ik van tevoren erg mee bezig ben. Ik speel elke wedstrijd in ieder geval wel met de intentie om een goal te maken.
Bij welke club heb jij je het meest ontwikkeld?
De club waar ik mij het meest heb ontwikkeld, is HSC. Ik heb hier gespeeld van mijn 10e tot mijn 24e en dat is vooral de periode waarin je je het meest gaat ontwikkelen als speler. Ook heb ik hier met de beste spelers gespeeld, van wie je veel kunt leren.
Hoe is het om weer samen met je broer te spelen in een team?
Ja, dit is wel heel bijzonder natuurlijk. Dit hadden we bij HSC en SVZW al gedaan, maar om dat nu ook bij Bon Boys te doen is wel heel leuk. Bij alle clubs in de senioren hebben we dus samen gevoetbald. We kunnen het goed met elkaar vinden, alleen kunnen we elkaar in het veld soms nog wel wat meer opzoeken, haha! Maar het blijft en is wel heel gaaf om samen op het veld te staan en succesvol te zijn.
Aan welk leerpunt heb jij het hardst moeten werken?
Ik ben een aanvallende speler die erg doelgericht is. Een bal uithalen doe ik daarom niet vaak. Het punt waar ik het meest aan heb moeten werken en nog steeds wel aan moet werken, is wanneer ik een bal in de ploeg moet houden en wanneer ik vooruit moet spelen of een actie kan maken.
Waar moet een goede spits aan voldoen?
Je hebt veel verschillende soorten spitsen, maar ik vind dat een spits over de volgende kwaliteiten moet beschikken: Balvast, onvoorspelbaar, doelgericht en scoren!
Wie was jouw lastigste tegenstander?
Een speler die ik mij het meest herinner, was de oud-prof Nicky Kuiper bij TEC Tiel destijds.
Welke speler bij Bon Boys heeft jou het meest verrast tot nu toe?
Dan kom ik toch uit bij een van onze backs. Beiden hebben mij verrast, maar Jack Nienhuis staat wel bovenaan mijn lijst. Voetballend erg goed en ook best een intelligente back. Na een blessure van een half jaar is hij ook gelijk weer op niveau en staat hij er meteen weer.
Jullie zijn kampioen geworden met Bon Boys. Blijf je de club trouw of heb je nog hogere ambities?
Mijn bedoeling is zeker om de club trouw te blijven en hopelijk volgend jaar in de 4e divisie leuk mee te spelen.
Welke amateur mag in deze column niet ontbreken en waarom niet?
Wouter Lankheet! Het gezegde dat keepers gek zijn, blijkt toch waar te zijn! Wel op een leuke manier gek natuurlijk, haha! Daarnaast is Wouter ook een van de beste keepers met wie ik heb samengespeeld.
Mooiste herinnering aan een trainer?
Mijn mooiste herinneringen heb ik aan Roy Workel. Twee erg mooie seizoenen gehad bij deze trainer, die mij aan het eind van de jeugd volledig het vertrouwen gaf, met een kampioenschap in de 4e divisie als gevolg. Ook heb ik destijds aardig aan mijn doelpuntenproductie gewerkt. In mijn eerste seizoen waren dit er ruim 30 en in mijn tweede jaar 42. Hierdoor won ik tweemaal de Groene Schoen, die de topscorer van de gehele club HSC’21 destijds kreeg.
Heb jij een ritueel voor de wedstrijd en/of een bijnaam?
Ik ben niet zo van de rituelen. Het enige dat ik wel vaak doe op de ochtend van een wedstrijddag, is een croissantje en een gekookt eitje eten. Als bijnaam kom ik toch uit bij de Witte Brobbey, aangezien ik ook een ietwat bonkige aanvaller ben. Deze bijnaam kreeg ik destijds bij HSC en werd ook bij SVZW veel gebruikt.
Wat is het mooiste sportpark?
Wat betreft de ligging van het hoofdveld vind ik dat van VV Haaksbergen. Het hoofdveld ligt midden in een park. Ook vind ik het complex van FC Winterswijk erg mooi, met het grote clubgebouw, kleedkamers en tribune in één.
Wat is jouw mooiste goal?
Er is er zo niet een die mij gelijk te binnen schiet. Wat ik mij het meest herinner, is de hattrick op mijn 18e of 19e, uit bij HBS, waar we de wedstrijd uiteindelijk met 9 man met 3-4 wonnen.
Heb je ergens spijt van?
Nee!
Wil je nog iets kwijt?
Ik ben inmiddels al ruim 23 jaar aan het voetballen en dit is nog steeds het leukste spelletje dat er is.
