Hans Nieboer (5): Schandalen, afspraken en een derby als pure voetbalromantiek

Zwendel, list en bedrog horen blijkbaar bij de voetbalsport. Het Bundesliga-schandaal was daar een voorbeeld van. In 1971 barstte de bom en de Deutsche Fussbal Bund had er de handen vol aan. Het was een omkoopschandaal van ongekende omvang. De clubs Arminia Bieleveld en Rod Weiss Oberhausen trachtten met het omkopen van spelers en clubs degradatie uit de Bundesliga te voorkomen. In hun slipstream deed FC Schalke’04 mee aan dit duistere spel. Een uitgelekte geluidsopname met de manipulatieve keeper Manfred Manglitz van FC Koln in een dubieuze hoofdrol deed de rest. De macht van het geld beïnvloedde de uitslagen.

We hebben ook de “Belchinezen” van het goksyndicaat nog op ons netvlies. Juventus uit Turijn kende ook een ongekend omkoopschandaal in 2006 door toedoen van algemeen directeur Lucianno Moggi. Scheidsrechters en bestuurders werden omgekocht om de uitslagen van “de oude Dame” gunstig te beïnvloeden in de serie A. Ook gereputeerde clubs als AC Milan, Fiorentina en Lazio Roma speelden kwalijke rollen. De zondaren werden, behalve AC Milan, dat onder kwalijke invloed van voorzitter Silvio Berlusconi, teruggezet naar de serie B.

Andere clubs die door omkoping negatief in het nieuws kwamen waren onder meer FC Mechelen, Olympic Marseille en Glasgow Rangers. Dat had allemaal niets met “Fair Play” te maken. Wat te denken van het verkwanselen van sportieve belangen door elkaar de bal toe te spelen? Berucht werden de 0-0 wedstrijden van Duitsland en Ostenrijk op het WK en Groningen tegen PSV in de eredivisie. En dan waren er bepaalde scheidsrechters die te beïnvloeden waren met geld, nachtclubs of dure Rolex horloges. Helaas zijn daar ook trieste voorbeelden van.

Een van de van de meest geruchtmakende schandalen betrof begin tachtiger jaren de 12-1 nederlaag van Malta tegen Spanje. Ik luisterde voor de radio en hoorde tot mijn vreugde dat de Maltezers de 1-0 scoorden. Nu was het Oranje van Kees Rijvers (foto), de sympathieke kneder van jonge talenten van FC Twente, van PSV en van Oranje, zeker door in de EK-kwalificatie. Wat er daarna gebeurde tart elke beschrijving. De opzichtig blunderende keeper van Malta is naar verluidt door dat duel financieel onafhankelijk geworden. Een grote schande en dat betekende het exit van het jonge beloftevolle Oranje. Kees Rijvers, eens samen deel uitmakend van het illustere gouden binnen trio in Oranje met Abe Lenstra en Faas Wilkes, was van tevoren zeker van zijn zaak. Hij kaartte tijdens de avond van de dramatische uitschakeling van het Nederlands elftal rustig met zijn buren in Knegsel. Een schrale troost voor Kees Rijvers was dat acht van zijn toenmalige pupillen, waarbij het latere AC Milan-trio Marco van Basten, Ruud Gullit en Frank Rijkaard, later deel uitmaakten van de selectie van het Nederlands elftal, die het EK in 1988 won.

Bij de amateurs gebeurt ”omkoping” ook, toch op het oog wat onschuldiger. Zo speelde ik in de voetbalseizoen 1970-1971 tegen DETO, toen nog zonder Twenterand. Wij hadden met de Boys perse een overwinning nodig om als derdeklasser in de titelrace met Flevo Boys te blijven. De bal wilde er maar niet in. Toch merkten aan de vooral non-verbale reacties van de roodhemden, die al lang en breed veilig waren, de gunfactor voor ons als buren uit Vroomshoop. Bennie Webbink, de sterke en ervaren centrale verdediger uit de Pollen gaf diep in tweede helft een bemoedigend knikje. De zoveelste lange bal werd er door ons ingepompt en op het moment suprême bukte Bennie Webbink even soepel als onopvallend.

Onze dekselse en legendarische spits Joop Elferink (foto intro) zag deze bui al hangen en dan in gunstige zin. De erkende Bomber van de Boys liep ongehinderd door en schoof de bal langs de nauwelijks reagerende DETO-keeper Hans Aman, ook al zo’n DETO-icoon, in het doel. De vette knipoog van Bennie Webbink zei alles. De derde helft in de kantine van DETO leverde eenrichtingsverkeer van Vroomshoopse Boys richting het team van DETO op en dan gaat het over glazen bier. Samen dronken we er “nog iene” en nog veel meer op. Zo ging dat in die tijd.

Tegen de andere Vriezenveense ploeg maakte ik in die jaren iets vergelijkbaars mee, al zat dat heel anders in elkaar. We spelden begin zeventiger jaren thuis tegen DOS’37, dat in acute degradatienood verkeerde. Dat was totaal niet te merken binnen de vier hoekvlaggen. De geelzwarten waren slap, zo niet apathisch in de persoonlijke duels. We scoorden vrijwel ongehinderd enkele doelpunten en vroegen ons af of er “Muiterij op “de Vjenne-Bounty” was.

In de rust kwam de aap uit de mouw. De geschrokken voorzitter van Vroomshoopse Boys meldde zich bij hoge uitzondering in onze kleedkamer, normaal een gesloten bastion. Onze zichtbaar ontdane voorman repte van gemaakte afspraken met het bestuur van DOS’37. Daardoor veranderden de gebruikelijke DOS-leeuwen in gewillige lammeren. Of we ons aan die afspraak wilden houden om de goede verhoudingen niet te verpesten. Na afloop zou het ogenschijnlijke zuur van de nederlaag in zoet veranderen met een onvergetelijke en oergezellige afdronk. Naar het schijnt heeft dezelfde Boys-voorzitter nog een spoedcursus “Hoe communiceer ik?” gevolgd.

Deze miniserie van romantische verhalen om in deze Coronatijd “op verhaal” te komen sluit ik af met de moeder aller veldslagen. We kennen er in de regio natuurlijk vele, denk aan Heracles Almelo tegen FC Twente of DETO Twenterand tegen DOS’37. Ik kies bewust voor Vroomshoopse Boys tegen Den Ham. Heb er zelf meerdere gespeeld en het was altijd opwindend. Het veen (wij dus) tegen het zand in optima forma. Den Ham wist meer dan 60 jaar niet op eigen veld van de rivalen uit Vroomshoop, ook wel de “K’naalsen” genoemd, te winnen, toch wel bijzonder.

Aan de andere kant werd aan het eind van het seizoen 2017-2018 op de Bosrand in Vroomshoop de ultieme triomf door uitzinnige Hammer supporters gevierd. vv Den Ham ging naar de finale van de nacompetitie van de tweede klasse en de Boys degradeerde uit de eerste klasse. De bijgevoegde foto van onze clubfotograaf Erwin Heuver spreekt boekdelen over pure vreugde van de Hammenaren. In 2004 waren de rollen omgedraaid bij een beslissingswedstrijd bij SVZW in Wierden. De Boys won toen gedecideerd met 4-0. Op 15 februari van dit jaar was het weer raak met een 2-0 thuisoverwinning voor de Boys. Niks geen omkoping, pure voetbalromantiek en daar wil ik graag mee eindigen. Beleving, strijd en passie dus, zoals het voetbal is bedoeld.

Foto’s: met dank aan Klaas Dragt, archief Vroomshoopse Boys en Erwin Heuver

 

Newsoutside