Tommie Dam: “Ik had hoger kunnen spelen, maar heb dit bewust afgehouden”

Hij is nog maar 35 jaar, maar speelt al 30 seizoenen in het tenue van v.v. Den Ham. Maar toch stopt hij, het boegbeeld van de Hammenaren. Waarom Tommie Dam?

Uiteindelijk een lastige keuze, die niet vanuit het niets komt. De hoofdreden om te stoppen is de hoeveelheid tijd die het voetballen van je vraagt. Mijn fysiek is niet de reden om te stoppen. Als ik lager ga voetballen, vind ik nog steeds dat je er zoveel mogelijk moet zijn op de zaterdag, dan had ik eigenlijk nog net zo goed kunnen doorspelen in het eerste. Daarnaast ben ik nog te fanatiek om lager te gaan spelen, dus wie weet komt dat later wel weer.

Hoeveel wedstrijden speelde je in het eerste?

De teller is helaas blijven steken op 354 competitiewedstrijden, dit hadden er 363 moeten worden.

Blessures gehad?

In al die jaren ben ik weinig geblesseerd geweest. In mijn 3de seizoen heb ik een voetblessure gehad, waar ik al mee bekend was vanuit de jeugd. Hier heb ik destijds een bone bruise opgelopen, welke na een trap op mijn voet weer opspeelde. Hierdoor heb ik 4 maand niet kunnen voetballen. Daarnaast heb ik nog eens 4 maand moeten missen door een aanhoudende liesblessure.

Maar vertel eerst eens even wie je bent en wat je in het dagelijks leven doet.

Zoals bekend, ben ik dus Tommie. In het dagelijks leven ben ik sinds 2009 aan het werk als fysiotherapeut in Den Ham bij het Health&Wellness centrum.

Je bent al op zeer jonge leeftijd begonnen. Voetballen met de paplepel ingegeven?

Een van mijn vriendjes uit de klas ging op voetbal, dat leek mij ook wel wat. Dus ik moest uiteraard mee naar de voetbal en mijn ouders hebben mij ook gelijk aangemeld, ondanks dat de leeftijdsgrens 6 jaar was.

Nooit aan andere sporten gedaan?

In clubverband heb ik naast het voetbal, heb ik tot mijn 13de ook fanatiek getennist, dit was toen nog te combineren met voetbal. Nadien alleen nog maar bij de voetbal actief geweest. Naast het voetbal, mag ik graag windsurfen.

Wanneer kwam de doorbraak naar het eerste?

Ik trainde al een langere tijd mee met de selectie, in een soort van talentenpool. Mijn eerste officiële wedstrijd was thuis tegen Gramsbergen op 12-4-2003

Wat herinner je nog van deze eerste wedstrijd in het vlaggenschip?

Dat ik in de 2de helft mocht starten, na 1 helft bij de A1 te hebben gespeeld. Ik mocht gelijk 2 vrije trappen nemen als ”broekie”, die helaas net geen doel troffen en dat we de wedstrijd wonnen met 3-0.

Gespeeld met ups en downs?

Eigenlijk heb ik nooit met ups en downs gespeeld, altijd met veel plezier en en genietend van het spelletje voetbal

Je zult ongetwijfeld mooiere en minder mooiere wedstrijden hebben gespeeld. Noem eens een paar voorbeelden.

De wedstrijd die mij in negatieve zin altijd is bij gebleven, dat was de finale tegen degradatie. Dit was een rechtstreeks duel tegen de Vroomshoopse Boys. Wij hadden extreem veel blessures, waardoor ik door de trainer noodgedwongen links back moest spelen. Een positie waar ik nog nooit had gestaan en ik ben gewend om vanuit het centrum te spelen. Ik werd na 30 minuten gewisseld en die wedstrijd verloren kansloos!

Positieve wedstrijden zijn er ook een heleboel, maar daar zijn er 3 die er wel uitspringen. De finale in de nacompetitie tegen fc Eibergen, waardoor we promoveerden naar de 2de klasse. Daarnaast de 2 wedstrijden in de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse in seizoen 2017 / 2018. Voornamelijk de wedstrijd tegen de Vroomshoopse Boys, voelde heerlijk en als een soort van opluchting van de meest slechte wedstrijd ooit van mijzelf.

Veel derby’s tegen Vroomshoopse Boys gespeeld?

Hierboven al twee benoemd. We hebben elkaar met regelmaat niet getroffen in al die jaren, maar de laatste drie seizoenen weer wel. Hoeveel het er zijn? Dat heb ik niet bijgehouden.

Je speelde in de achterhoede, maar toch heb je mooie en misschien wel beslissende goals gemaakt.

De mooie doelpunten zullen ongetwijfeld afstandsschoten zijn geweest, maar hier heb ik nooit zoveel om gegeven. Mijn belangrijkste doelpunt was tegen OZC in de verlenging, waardoor we ons rechtstreeks veilig speelde in de 2de klasse.

 

Als achterhoedespeler zou je denken dat je grossierde in kaarten. Maar dat is bij jouw dacht ik wel anders?

Dat klopt, ik heb slechts 1 rode kaart gehad (die overigens onterecht was) en de gele kaarten zijn er ook weinig. De kaarten die ik heb gekregen, zijn bijna allemaal overtredingen geweest om een tegenaanval/counter eruit te halen.

“Met de kennis van nu”, heb je alles uit je voetbalcarrière gehaald?

Op sportief niveau, heb ik niet alles uit mijn voetbalcarrière gehaald. Ik had hoger kunnen spelen, maar heb dit bewust afgehouden. Maar ik heb hier geen moment spijt van gehad.

Abrupt kwam er een einde aan het afgelopen seizoen. Was je afscheid toen al gepland of heb je de “coronatijd” benut om alles goed op een rijtje te zetten?

Aan het begin van dit seizoen, wist ik al dat dit mijn laatste seizoen zou zijn. Dus de ”Coronatijd” heeft hier geen bijdrage aan geleverd. De groep heb ik in januari al op de hoogte gebracht, maar die coronatijd is wel een smetje op het laatste seizoen!

Hoe ben jij de coronatijd doorgekomen, want je werk als fysiotherapeut zal ook wel op een laag pitje hebben gestaan.

Heerlijk genietend van de ”vrijere” tijd thuis, met dochtertje en vriendin. Thuis hadden we nog genoeg werkzaamheden te doen, dus deze hebben we in de ”coronatijd” uitgevoerd, waardoor ik van het zomer nu meer vrije tijd heb.

Mijn werk als fysiotherapeut was ook aanzienlijk rustiger, aangezien we alleen de medisch noodzakelijke klachten hebben behandeld. Na een periode van 7 weken, hebben we de werkzaamheden weer kunnen hervatten.

Wat is Den Ham voor een vereniging?

Den Ham is een gemoedelijke, gezellige dorpsvereniging, waar veel verbondenheid binnen de club is. Als ik kijk naar het aantal vrijwilligers, de supporters en het aantal leden, dat zegt denk ik al genoeg over de club v.v. Den Ham

Je krijgt nu veel meer tijd voor je gezin. Betekent dit, dat je niets meer gaat doen bij v.v. Den Ham?

Ik blijf betrokken bij het eerste elftal en bij de vereniging. Naast het sport spreekuur, neem ik op de donderdag de rol als assistent trainer op mij. De zaterdagen zal ik niet altijd aanwezig zijn, maar dit zal zo’n 50% van de zaterdag zijn, waardoor ik ook voor thuis meer tijd heb voor het gezin.

Nog een ultieme wens in deze onzekere tijd?

Hopelijk kunnen we de “coronatijd” snel achter ons laten en kunnen we met elkaar weer gaan genieten van onze gezondheid, vrijheid en de mooie dingen in ons leven!

Foto’s: met dank aan Tommie Dam en v.v. Den Ham

Newsoutside